Persoon/385

Geboren te East Orange, New Jersey. James Benjamin Blish was een Amerikaanse Sciencefiction- en Fantasyschrijver. Terwijl hij op de middelbare school zat, publiceerde Blish in eigen beheer een Fanzine, genaamd The Planeteer, met behulp van een hectograaf. Het Fanzine verscheen in zes nummers. Blish studeerde microbiologie aan de Rutgers Universiteit en studeerde af in 1942. Hij werd opgeroepen voor legerdienst en diende korte tijd als medisch laboratoriumtechnicus. Het Amerikaanse leger ontsloeg hem omdat hij in 1944 het bevel had geweigerd een vetafscheider schoon te maken. Na zijn ontslag ging Blish naar Columbia University als masterstudent zoölogie. Hij voltooide het programma niet en koos ervoor om fulltime fictie te schrijven. Hij schreef ook SF-kritieken onder het pseudoniem William Atheling jr.

Blish was een lid van de Futurianen. Blish woonde in deze periode bijeenkomsten bij van de Futurian Science Fiction Society in New York City. Futuriaanse leden Damon Knight en Cyril M. Kornbluth werden goede vrienden. De relaties van Blish met andere leden waren echter vaak bitter. Een persoonlijk doelwit was collega Judith Merril, met wie hij over de politiek zou debatteren. Merril verwierp vaak Blish' zelfbeschrijving dat hij een "papieren fascist" was. Ze schreef in Better to Have Loved (2002): "Natuurlijk was Blish niet fascistisch, antisemitisch of iets van die vreselijke dingen, maar elke keer dat hij de uitdrukking gebruikte, zag ik rood."

Gedurende de jaren veertig publiceerde Blish de meeste van zijn verhalen in de weinige pulptijdschriften die nog in omloop waren. Zijn eerste verhaal werd verkocht aan collega-Futuriaan Frederik Pohl voor Super Science Stories (1940), genaamd Emergency Refueling. Andere verhalen werden met tussenpozen gepubliceerd, maar met weinig verspreiding. Blish's Chaos, Co-Ordinated, geschreven in samenwerking met Robert AW Lowndes , werd verkocht aan Astounding Science Fiction, verscheen in de uitgave van oktober 1946 en verdiende voor het eerst Blish nationale verspreiding.

In 1947 trouwde hij met Virginia Kidd, een mede-Futuriaan.  Ze scheidden in 1963. Blish trouwde vervolgens met kunstenaar JA Lawrence in 1964, en verhuisde datzelfde jaar naar Engeland. Van 1962 tot 1968 werkte Blish als schrijver en criticus voor het Tobacco Institute. Veel van zijn werk voor het instituut werd niet genoemd.

Tot zijn meest succesvolle werken horen de Okies-verhalen in het tijdschrift Astounding Science Fiction, gezamenlijk bekend als Cities in Flight. Het raamwerk werd neergezet in de roman They Shall Have Stars. Hierin worden twee cruciale uitvindingen beschreven: het geneesmiddel ascomycine, waardoor mensen duizenden jaren konden leven en een anti-zwaartekracht toestel, de Spindizzy. Hiermee konden steden in hun geheel van de aarde getild worden en ruimtereizen aanvaarden. Dit waren pure space opera verhalen en lijken wel wat op de avonturen van de Enterprise in de originele Star Trek serie, waarvan Blish een aantal scripts tot roman heeft verwerkt.

Blish overleed in zijn huis in Henley-on-Thames, Oxfordshire aan complicaties die verband hielden met longkanker. Hij werd begraven op de begraafplaats Holywell , Oxford . De Bodleian Library in Oxford is de bewaarder van de papieren van Blish. De bibliotheek heeft ook een volledige catalogus van de gepubliceerde werken van Blish. De British Science Fiction Foundation heeft in 1977 de James Blish Award voor sciencefictionkritiek ingehuldigd, ter erkenning van Brian W. Aldiss. De Science Fiction and Fantasy Hall of Fame introduceerde hem in 2002.

Co-auteurs: Harlan Ellison.