Geboren te Arendonk, Antwerpen. Bob van Laerhoven is een veelzijdige Vlaamse schrijver, bekend om zijn rijke, grensoverschrijdende romans, thrillers, reisverhalen, sciencefiction en non‑fictie. Hij behoort tot de meest productieve en internationaal vertaalde auteurs uit Vlaanderen en heeft een indrukwekkend oeuvre opgebouwd dat zowel literaire als populaire genres omvat. Had een zwakke gezondheid in zijn jeugd. Bracht zijn jeugd door in de grensstreek rond Weelde en Poppel. Ging naar de lagere school in Poppel, waar hij onder andere terechtkwam in de klas van ‘meester Sol’, een Nederlandse leraar die veel van literatuur hield, gedichten declameerde en verhalen vertelde uit de geschiedenis van Vlaanderen en Nederland. Zijn vader, een eenvoudige arbeider, zette alles op de carrière van zijn zoon. Bob werd er, na zijn middelbare opleiding aan het Sint-Victorcollege in Turnhout, als het ware toe gedwongen universitaire studies aan te vatten. Aan de K.U. Leuven ging hij Germaanse filologie studeren. Snel raakte hij totaal ontgoocheld én gedemotiveerd: voor iemand die liever fantaseerde en droomde, bleek een academische benadering van de literatuur een onwezenlijk gebeuren. Na een jaar werd Van Laerhoven ernstig ziek. Hij werd onder psychiatrisch toezicht geplaatst, verbleef beurtelings thuis en in een inrichting en herstelde slechts langzaam. Bob van Laerhoven, die nadien nog, maar evenmin met succes, psychologie en pedagogie ging studeren in Gent, koos uiteindelijk voor het schrijverschap. Om den brode werkte hij bij het Turnhoutse nieuws- en advertentieblad Turnhout Ekspres, waar hij Walter van den Broeck als (part-time) hoofdredacteur opvolgde. Daarnaast besteedt hij al zijn tijd aan het schrijven van romans, verhalen, toneelstukken, hoorspelen en recensies (vooral over Zuidamerikaanse literatuur).
In de jaren 1970 maakte Van Laerhoven zijn eerste literaire stappen met sciencefiction en korte verhalen. Debuteerde in 1972 met de mainstream roman Phobie bij uitgeverij De Kempische Boekhandel. In 1985 brak hij definitief door met zijn roman Nachtspel, waarmee hij zichzelf positioneerde als een schrijver met een uitgesproken en eigenzinnige blik die traditioneel Vlaamse literaire conventies tartte — zijn stijl werd al snel omschreven als “on‑Vlaams”, juist omdat hij durft te breken met de gangbare literaire structuren. Schreef in de jaren zeventig en begin jaren tachtig sciencefiction in het Nederlands maar ook in de Engelse, Franse, Spaanse en Duitse taal. Tevens verschenen enkele gedichten in de SF Gids en de bundel Star-Sea Songs (Dunwich House, 1975).
Won samen met Eddy C. Bertin in 1976 de verhalenwedstrijd van Sfan en het NCSF met het verhaal Brand liefje, ik brand en er is niemand om mij te blussen. Sciencefiction bood echter niet genoeg mogelijkheden en Van Laerhoven ging zich op andere genres toeleggen zoals jeugdboeken, theaterstukken, algemene literatuur en thrillers, waarvoor hij in 1984 werd bekroond met de Vlaamse Detective Prijs en in 1985 met de Havank Prijs.
Vanaf het begin van de jaren 1990 besloot Van Laerhoven full‑time schrijver te worden. Zijn werk kreeg een sterk internationaal karakter doordat hij lange tijd als freelance reis‑ en oorlogsverslaggever de wereld rond trok. Hij verbleef in conflictgebieden zoals Somalië, Liberia, Sudan, Libanon, Irak en in het belegerde Sarajevo tijdens de Bosnische oorlog. Die ervaringen vertaalde hij niet alleen in reportages maar ook in boeken zoals Srebrenica. Getuigen van massamoord, waarin hij op basis van directe gesprekken met vluchtelingen de gruwelijkheden van oorlog en genocide vastlegt — een controversiële maar achteraf bevestigde weergave van de gebeurtenissen.
Hij ontving verschillende literaire prijzen, waaronder de Knack Hercule Poirot‑prijs in 2007 voor De wraak van Baudelaire, een historische misdaadroman die ook internationaal werd vertaald en lovend ontvangen. Daarnaast won hij onder meer de Benelux Award voor sciencefiction en de Plantin‑Moretusprijs voor best verzorgde boek in Vlaanderen.
Daarnaast schreef hij journalistieke artikelen voor tijdschriften zoals BRES en Boekblad, en vertaalde een aantal boeken, waaronder De eeuwige oorlog van Joe Haldeman.
Door de jaren heen werden Van Laerhovens werken vertaald in een groot aantal talen, onder meer in het Engels, Frans, Duits, Spaans, Italiaans, Zweeds, Pools en zelfs Chinees, wat zijn internationale aantrekkingskracht onderstreept.
Bekend pseudoniem: Kim Ashmind. Co-auteurs: Eddy C. Bertin; Raymond Donkersloot; Robert A.J. Zielschot.
Bob van Laerhoven woont en werkt afwisselend in Vlaanderen. Hij is getrouwd en heeft drie kinderen.