Henrietta Catharina Maria van Eyk

Geboren te Amsterdam, Noord-Holland. Henriëtte Catharina Maria van Eyk was een Nederlandse schrijfster. Ze werd geboren in een welgestelde gereformeerde bankiersfamilie en nam dit milieu in haar werk graag op de hak. Deed kandidaatsexamen biologie. Zij studeerde biologie, maar gaf haar studie op toen ze door een ongelukkige val langdurig moest liggen. Tijdens een rustkuur na dat ongeval ontwikkelde zij zich tot humoristisch novelliste. In een eigen stijl vol taalparodieën gaf zij uiting aan haar sociale kritiek. Zij was de eerste Nederlandse auteur in het genre van de moderne humor. Op 11 januari 1936 trouwde Henriëtte van Eyk met Jean Lenglet (1889-1961), die als auteur het pseudoniem Édouard de Nève gebruikte. Met hem had ze in 1934 de gezamenlijke verhalenbundel Aan den loopenden band gepubliceerd. Ze scheidden op 16 maart 1946. Aansluitend had ze tot in de jaren vijftig een liefdesrelatie met de schrijver Simon Vestdijk. Ze schreven samen de briefroman Avontuur met Titia (1949). Hun briefwisseling uit de jaren 1946-47 is uitgegeven als Wij zijn van elkaar. Henriëtte van Eyk heeft uiteenlopend schrijfwerk verricht, van reclameteksten (o.a. voor Solex) en bijdragen aan de Boekenweekgeschenken tot stukjes voor De Groene, Elseviers Weekblad, Libelle en Margriet. Ze was korte tijd hoofdredactrice van Elegance. In de oorlog was ze actief betrokken bij het Kunstenaarsverzet en bij de in 1944 opgerichte ondergrondse uitgeverij De Bezige Bij. Samen met Wim Sonneveld maakte ze in 1970 een succesvolle musicalversie van De kleine parade. Henriëtte van Eyk heeft ook veel buitenlands werk vertaald en bewerkt. In 1973 publiceerde ze haar autobiografie Dierbare wereld. In 1975 verschenen Van Eyks verzamelde verhalen in Het ulevellenlaatje. Overleden te Amsterdam, Noord-Holland. Haar biografie Henriëtte van Eyk. Vrouw tussen vier mannen, geschreven door Aukje Holtrop, verscheen in 2018.