Ik, opa

‘2105?’ Ik knijp mijn ogen tot spleetjes om na te kunnen denken.</br>
‘Kom jij uit 2105? Uit de toekomst?’.</br>
Ik geloof mijn oren niet. Voor een koortsdroom is dit wel een heel gekke.</br>
De jongen knikt heel hard van ja.</br>
‘Ik ben uw achterkleinzoon.’</br>
‘Dat kan niet, ik heb nog niet eens kinderen.’</br>
De jongen glimlacht. ‘Dat komt nog. U krijgt er vier.’