Geboren te Bloemendaal, Noord-Holland. Francien van Westering is een Nederlandse illustrator die vooral bekend is geworden met haar tekeningen van katten. Ze kan met recht dé kattentekenares van Nederland genoemd worden. Met haar ragfijne kleurpotloodtechniek weet ze niet alleen het uiterlijk, maar ook het karakter van de katten die ze tekent trefzeker over te brengen. Groeide op in een onconformistisch gezin en kunstzinnige omgeving. Haar opa was kunstschilder, haar moeder was binnenhuisarchitecte en later pedagoge en haar vader, Paul Chr. van Westering, was componist en muziekjournalist. Hij schreef onder andere muziek bij liedjes van Annie M.G. Schmidt, waaronder Dikkertje Dap en Het Fluitketeltje. Daarnaast was hij ook muziekjournalist voor de Haagse Post. Als kind deed Francien niets liever dan tekenen en daar is tot de dag van vandaag niets in veranderd. Tijdens haar opleiding aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam won Francien een illustratiewedstrijd, uitgeschreven door de uitgever Andreas Landshoff. Op zijn verzoek maakte ze haar eerste internationaal uitgegeven prentenboek; Het vrouwtje van Stavoren.
Na haar opleiding tekende ze voor diverse week- en maandbladen in Nederland, Duitsland, Engeland en Denemarken. Daarnaast illustreerde ze talloze kinder- en prentenboeken voor uitgevers in binnen- en buitenland. Ze kreeg veel opdrachten voor diverse week- en maandbladen (Libelle, Margriet, Opzij.) Daarnaast maakte ze talloze boekomslagen voor diverse uitgevers. Na de geboorte van haar dochter Marte, werkte Francien steeds meer voor baby- en kinderuitgaves. (Ouders van Nu, Kinderen, Bobo, Donald Duck e.v.a.). Het type opdrachten heeft een lange tijd parallel gelopen met de leeftijd van haar dochter, want na de kleuterboeken kwam de lagere schoolperiode met vele kinderboeken en educatieve uitgaven, gevolgd door talloze boekomslagen voor jongeren van 13 tot 18 jaar. Francien werkte in deze periode ook voor diverse jongerenbladen. (Viva, Yes)
Met het prentenboek Boer wat zeg je van mijn kippen, Uitgeverij De Kern (1984) heeft Francien haar unieke kleurpotloodtechniek verder ontwikkeld. In de meer dan honderd tekeningen heeft Francien haar fantasie de vrije loop gelaten – met verrassend resultaat. Ze verkocht vrijwel alle originele tekeningen van dit boek tijdens een tentoonstelling in de Bijenkorf.
Francien werkte regelmatig voor tijdschriften van uitgeverij Sanoma. ‘Bladendokter’ Rob van Vuure gaf Francien de kans zich te specialiseren in haar favoriete onderwerp: katten. Vanaf 1990 tekende en schreef ze veertien jaar lang wekelijks voor Margriet een column over de belevenissen van en met haar katten. Daarnaast schreef ze verschillende boeken over kattengedrag. Er zijn tal van producten met de (katten)tekeningen van Francien op de markt gebracht. Francien is door de vele publicaties over katten ervaringsdeskundige geworden op het gebied van kattengedrag en heeft daarover diverse boeken met het laatst verschenen boek Kattenkwaad over gedragsproblemen bij katten.
Tijdens de jaren negentig stond haar werk in het teken van belangrijke opdrachten voor grote bedrijven (Bijenkorf, SNS-bank, Nationale Nederlanden, Mona, Whiskas) en opnieuw vele boekomslagen voor uitgevers in binnen- en buitenland. Haar veelzijdigheid blijkt wel uit de opdrachten die ze in de loop van de jaren heeft uitgevoerd; van tekeningen voor het kleuterblad Bobo tot illustraties van korte verhalen voor Playboy, en alles ertussenin.
Sinds 2001 werkt Francien regelmatig voor het Duitse weekblad Bild der Frau. Ze heeft diverse stickervellen voor dat blad getekend, met onderwerpen als beertjes, elfjes, katten en paashaasjes. Er verschijnen ook regelmatig kattentekeningen van haar hand in het Engelse kattentijdschrift Your Cat. Het Deense familieweekblad Hjemmet plaatst om de week een column met een tekening van haar katten.